Avusturalya'lı Misafirlerimiz

Genellikle, evdeğişim sürecinin başladığı ilk yazışmalardan itibaren yazıştığınız kişi hakkında bir izlenim belirmeye başlıyor insanın zihninde. Avustralya’dan gelen ilk sıcak teklif ve arkasından gelen ayrıntılı yazışmalardan sonra bu ev değişim arkadaşlarımızla da çok iyi anlaşabileceğimizi düşünmeye başladım.
Sonunda 1 Mayıs 2010’da geleceklerini bildiren mailin üzerine her zamanki Türk misafirperverliğimiz doğrultusunda dolma, börek, zeytinyağlı barbunya üçlemesinden oluşan yemek menüsünün yanısıra meyva ve sebze hazırlıklarımızı tamamlayarak misfairlerimizi beklemeye başladık. Üç gün önce gerçekleştirdiğimiz telefon konuşmasında öğlen civarında geleceklerini bildirdikleri için saat 12:00 de tüm hazırlıklarımız bitmişti.
Saat 14 olduğunda hala gelmedikleri için telefon etmeye karar verdik fakat telefonları kapalıydı ve ancak saat 16 da konuşma fırsatı bulabildiğimizde hala Bodrumda olduklarını 1 Mayıs Pazar günü gelecelerini söylediklerinde ne söyleyeceğimi bilemedim. Çünkü tarihi karıştırmışlar ve normalde 1 Mayıs olan tarihi 31 Nisan olarak değiştirerek bir ilke imza atmayı başarmışlardı sevgili misafirlerimiz. Daha sonra mail ile üzüntülerini ve nasıl böyle bir hata yaptıklarını anlamadıklarını yazdılar ve ertesi gün erken bir saatte yola çıkacaklarını bildirdiler.
Ertesi gün saat 11 gibi Antalya 60 km’lik bir mesafede olduklarını bildirip evimize kadar toplam 130 km’lik yolu 1,30 saatte tamamlabileceklerini dolayısı ile en geç 13 de Side'ye gelmiş olacaklarını bildirdiler. Arabalarında GPS olduğu için kısa bir tarifden sonra bekleme süreci için kronometreye tekrar bastık. Ama saat 15 olduğunda hala kimse yoktu ve ben nasıl bu kadar yanılabilirim diye düşünmeye başladım.
Sonunda saat 15:30 bizi arayarak evimize çok yakın bir yerde olduklarını bildirdiler. Biraz sıkıntılı, biraz yorgun ve biraz da nasıl insanlarla karşılaşacağımızın merakı içinde bizi bekledikleri yere doğru sürdük arabamızı. Aaaaa o ne arabadan çok hoş bir hanım ve beyefendi indi ve çok samimi bir şekilde yanımıza geldi.
Yolda iki kere kaybolduklarını ve birbirlerine çok kızdıkları için kavga ederek geldiklerini neredeyse kahkalarla anlatmaya başladılar. Evet Avusturalyalı ev değişim arkadaşlarımızdan da öğrendiklerimizi uygulamaya başlayabilirsek yaşam daha da bir keyifli olur gibi geldi bana.
Kavga ederken bile gülebilmek.....
Kavga etmek kötü değil hatta sağlıklı bir durum olduğu için tanımadığın kişilerle bile rahatlıkla paylaşabilmek....
Daha sonra birlikte geçirdiğimiz iki gün, yazışırken hissettiğim duyguların yanlış olmadığını anlamamı sağladı. Avusturalyalı çift ile hem yaşlarımız, hem yaşama bakış açımız hem de espiri anlayışımız çok örtüştü. Çok güzel bilgi ve zaman paylaşımı yaşadık. Daha sonraki gün İtalya gezimiz için evden ayrılma zamanı gelmişti. Bizi havaalanına bırakmayı çok istediler ve kibar bir davranış sergileyerek havaalanı yolunu öğrenmek istediklerini söylediler ama ben biliyorum ki birincil istekleri bizim rahat bir şekilde transferimizi sağlamaktı. Çok uzun süreli bir arkadaşlık ilişkimiz varmış gibi ayrılırken hepimiz oldukca hüzünlendik ve şubat 2011 de görüşmek üzere ayrıldık birbirimizden.